Herşey Olur...

2009-11-09T16:18:00.001+02:00

Bişiler demek isterdim.

TAKINTI -1-

2008-08-16T22:56:00.006+03:00

Şimdi bişi dicem. Bu mail adreslerimiz varya onlar hep olacak değilmi. Biz onları hep kullandığız zaman onlar var olmaya devam edicek ta ki bi zölünceye kadar. Bi zöldüğümüz zamanda var olucaklar. Belli bir zaman içinde kilitlenecekler. Bizi beklicek ve aktif eden biri olmayınca zaman içinde bizim gibi yok olucaklar. Ne garip değil mi? Gariplikten öte üzücü. Ne bilim ölmeden 2 hafta önce köşedeki büfeden aldığımız çakmak bizim 2 hafta sonra öleceğimizi bilembilirmiydi. Çakmağı suçlamamak lazım. Ama benim için üzücü olan öldükten sonra o çakmağı kullanacak insanların olması. Hemde bu çakmağın bir önceki sahibinin kim olduğunu bilmeden. Yaa çok üzüldüm. Üzüntümün sebebi öleceğimden değil çakmaktan. Ne bilim öledükten sonra bile birileri sizin öldüğünüzün haberinde olmayacak ve o mail adresine mail göndermeye devam edicek.

//////////////////////////////////

İşteb insan bu kadar değerli bu dünyada. Keşke öldükten sonra kullandığımız materyaller de yok olsa benden arta hiçbirşey kalmasa bu dünyada... Üzücü cidden.

/////////////////////////////////

Bu kafama takıldı bu gece buraya yazmak istedim sadece....

İLİŞKİLER ÜZERİNE BİRKAÇ KÜÇÜK SAPTAMA

2008-08-05T17:01:00.014+03:00

Olanaksızlıktan yola çıkan ilişki , ne çok gerçeklik katetse de, yeniden olanaksızlığa varır, sonunda; son olanaksızlığı da, belki ulaştığı son noktadır.
ORUÇ ARUOBA, İLE, 2006, METİS YAYINLARI)

[1]
İlişki kurmayı değil ilişkiyi yaşamayı, ilişki kurduğun insanı, ilişki kurduğun insanla yaþamayı, ilişki kurduğun insanla yaşadıklarını sevebilmek. Onunla daha önce yaşadığını hissetmek dejavu gibi. Bu aşk ya da sevgi herneyse.
[2]
Birlikteyken de belirli çerçevelerde özgürlüğünü yaşayabilmen, özgürlük kavramının sende çağrıştırdığı anlama bağlıdır ki sanırım bende çağrıştırdığı anlam o kadar geniş ki, bir kota koyamıyorum. İlişkilerde yüksek mertebeye çıkamamamýn sebebi bu olsa gerek.
[3]
Yazabilmek, çalabilmek, konuşabilmek, ifade edebilmek,yapmak istediğin ama yapamadığın ruh haline veya hayattan aldığın haza bağlı olan tüm eylemleri gerçekeştirip gerçekleştirememen; daha önce yaşadığın, sana hiçbirşey katmayan aksine senden bir şeyler alıp götüren, arkasından bakakaldığın ve şimdi yüz[lerini]ünü bile hatırlamadığın kişi ya da kişilere bağlı olduðunu düşünmek, sana bir yerlerde onlarla hala görülmeyen hissedilmeyen bir bağ olduðunu gösterir.
[4]
Acı çeken kişi muhtemelen bir sonraki adımda mutlu olacağını düşünür ya da üzülen kişinin bir sonraki adımda üzülen taraf olacağını. Çünkü insanların akıllarında çekilen her acının daha sonra mutluluk olarak, öbürünün de yaşadığı mutluluk tekrar acı olarak geri döneceıi ilkesi olduğundan, ilişki yaşamak onlar için çok zor gelmemektedir. Bu her insanın bünyesinde bir intikam dürtüsünün yaşadığının belirtisidir.
[5]
Aşık olanla olmayan arasındaki fark hiçbir zaman kıskançlığın düzeyine bağlı deðildir. Kıskançlık narsist bir duygudur Oruç Aruoba'nın dediğine göre.
[6]
Olmak ya da olmamak gibi. Ben varsam "O" da var. Ben yoksam "O" da yok.
[7]
Aşk, şehvet, kıskançlık (daha çok var) üçgeninde bilardo topları sürüklenen kişiler ne kadar çok yıprandıklarının farkında olmadan bu düzene kendilerini o kadar kaptırmıştırlar ki etraflarında olan bitenden habersiz yaşadıklarının farkında bile değillerdir.
====================================================
"Fazla karmaşıklaştırmaya gerek yok. Zaten herkes ilişkiler üzerine master yaptığı için burada bırakıyorum."
Teşekkürler...

oda-ben, ben-oda

2008-07-25T01:55:00.000+03:00

Bir odam var burda. Küçücük, şirin ve karanlık. Sevdim. Neden böyle bir odayı sevdim ki?... Sanırım odayla ben birbirimize benziyoruz. Dış dünyaya açılan bir penceresi, yatağı, masası, sandalyesi, kitaplığı ve bir abajuru var. Bu oadada kalmaya başladığım için yukarıdaki listeye benide ekleyin.

[oda-ben, ben-oda :) ]

Odanın bu kadar sevineceğini bilmezdim. Köşede kalmış, küçük ve ezik. Kimse beğenmemiş. Kimse istememiş oysa ben geldiğim ilk gün bu odayı istedim. Tavanındaki küçük spot aydınlatmaya yetmiyor. Ama olsun diyor oda benim abajurum var. Ağaç tornasıyla işlenen küçük narin abajurda iyi ki varım dedi biraz önce.

Odayla şarkılarımı paylaşıyorum. Hiç ses çıkarmadan dinliyor beni.

Bu odayı sevdim. oda beni sevdi.

Merhabalar...

2008-07-24T12:52:00.000+03:00

Uzun bir aradan sonra tekrar yazmaya baslamak cok guzel. Bu yaz Sevilla'dayim. Ispanya'nin guneyinde kalan guzel bir sehir.Bir aydir burdayim. bir yil gibi geldi bana bu bir ay. Gunler o kadar uzunki burda.

neyse calismak zorundayim artik.
hosgeldim ben.

İzmiiir ben geliyoruuum :P

2007-08-06T17:33:00.000+03:00

Salı sabahı saat 08:00'dan itibariyle İzmir yoluna düşmüş olacağım. Görevlli arkadaşıma duyrulur. Ona göre ha.....

0555 403 XX XX...dııt dııt pıt Alo

2007-07-28T12:31:00.000+03:00

Orkun: Naber ahmet nasılsın dostum?

Ahmet: Ooo Orkun iyiyim kardeşim sen nasılsın?

Orkun: Eh işte. İstanbuldayım.Mecidiyeköy'den Yeşilköy'e geçtik.Abim var yanımda.

Ahmet: Vay anasına geziyon la paso. Daha geçen gittin oraya

Orkun: Öle be abi.Seçim bokuna geri döndüm. Yarın beyoğluna geçcez gene.

Ahmet: Abi bak ankaraya dönünce beraber gitcez gene oraya. Gezcez amına koyem.Taammı?

Orkun: Gezcez tabi abi.

Ahmet: Bu arada festivale ne zaman gelcen la?

Orkun: Gelcem abi bu ay sonu. Para denkleştirmem lazım

Ahmet: Parayı pek problem etme la.Sen yeterki gel. özledim seni.

Orkun: Gelcem abi ya. Eğlencez gezcez iççez..

Ahmet: Tamam abi sen keyfine bak. Festivale gelince görüşürüz.Kendine çok iyi bak.

Orkun: Eywallah moruk sende.

Telefon görüşmemizin bi kısmı orkunla. Gerçi aklıma gelmediği için salladım bi kısmını. Özledim keratayı yauf. Triplerini, en çok çakmak tribini özledim. aaa nerde bu çakmak offfff

he he seviyon la seni deve...

Orkuuuuuuuunnnn!

2007-07-18T21:21:00.000+03:00

Abi herif bi gittigidiş o gidiş. Ne ses ne seda.Kayboldu sanki. Atomlarına falanmı ayrıldı acaba. Çözemedim bir türlü. İstanbula gitcekti deve. Aramadı bile. Tabi gitti bizi unuttu. Msn'yede girmiyo hiç. Arada sırada giriyo amma selam bile vermiyo.Abi napcam benya. Unutulduk.Kaybolduk.Boku yedik. Debelendik.Yaralandık.Acımadılar bize abi.Mahvolduk.Azımıza sıçtılar.Naptık sana Orkun biz.bizi böle unuttun. Yara açtın kalbimde.Yaraladın acıamdan. Biçtin. Beni sevmiyormusun yoksa. Yalanmıydı bunların hepsi. Yalanmıyıdı yaşananlar. Acımadan kıydın yaşanan onca güzel şeylere.

Zen - Bakırköy Akıl Hastanesi

2007-07-15T11:14:00.000+03:00

Ekşi sözlükteki basit bir araştırma sonucunda bu bulgulara rastladım...

ALBÜMÜN KARTONET BİLGİLERİ İSE ŞÖYLE:

kayıt tarihi 23 haziran 1998 saat 14:30

kayıt yeri bakırköy akıl hastanesi - istanbul

kayıt mekanı mazhar osman uzman salonu

kayıt eden raşit serdengeçti

mix william macbeth

mekanı ivy-room sound san fransisco

mastır ender akay

sibel hemşire, nurten hemşire, doktor betül, foto mehmet, güven, gökhan akçura.mazhar osman uzman'ın "keyf veren zehirler" ve "yüksek dejenereler" isimli eserleri ile "bakırköyünde ilk on sene" isimli kitaptan yararlandık.

fahreddin fahri aykut - davul

narih nafi öztaylan - ses, büyük samplır, konuşan davul ve vurmalılar

osman murad ertel - ses, elektrikli saz ve elektrikli gitar

sadri emre önal - darbuka, çalpara, portatif samplır, vurmalılar

william macbeth - kontrbas, bas, eko, çeşitli samplırlar

osman levent akman - def, zilli maşa, vurmalılar, küçük samplır

Resim : Mazhar Osman (1884-1951)

DUT ALİ (babazula & zen)

2007-07-13T00:09:00.000+03:00

Şu resimdeki işte şu resimdeki benim arkadaşım. İsmi Ali. Üç ay önce buraya geldi. Doktorlar dedilerki "Sen biraz burda kal." Son bir aydır kendini çok iyi hissetti. Ona dedilerki "Sen dolaşabilirsin, bahçede." Bahçede dolaşmayı çok sevdi. Yeşillikler arasında ağaçların altında. Yollardan yürümeyi çok sevdi. Bir gün onu şu taraflardaki kırmızı dut ağaçlarının, kırmızı dut ağaçlarının, kırmızı, dut ağaçlarının altında gördüm. Bana dediki "Çok yüksek, çok yüksek bu dallar. Erişemiyorum. kırmızı dutları yiyemiyorum." Bende başımı kaldırdım ve dutlara baktım. Dutlar çok güzeldi. Dedimki "Biraz ilerde beyaz dut ağaçları var, gerçi kırmızı olanlar kadar değil ama yineden onlardan yiyebilirsin." Biraz yürüdük, on metre, kadar beyaz dut ağacının altına geldik. Elini uzattı beyaz bir dut aldı, yedi, bana gülümsedi. Dediki "Beyaz dutlar çok güzelmiş, beyaz dutlar çok güzelmiş, beyaz dutlar çok güzelmiş."

Garip bir hikaye değil mi?

Ulen Orkun....

2007-07-07T21:55:00.000+03:00

Aldın tabi krediyi nete bile girmedin len bütün gün.
Bu günü yazıyom deftere bebe. Ne adamsın kimlerle yiyon paracıkları?....
neyse tarihe geçecek bir gün bugün.
seviyom seniiiii
:)

Hayatın akışında...

2007-07-02T21:01:00.000+03:00

Bence biz bu dünyada bir amaç için yaşarız. Bu amaca ulaşmak için iki yol var. Bunlardan ilki ulvi yol ikinci yol ise fani yol. Ben bu iki yolun ortasında kalmış küçücük bir patikada yürüyorum. Dikenli bir patika. Baze çok canımı yakıyor bu patikadaki dikenler. dikenler. dikenler. dikenler. Bu patikada sağım ve solumdaki yollar arasında mekik dokuyorum. Bazen solumdaki yola geçiyorum, kabul edilmiyorum hayat tarafından. Atılıyorum. Bazende sağımdaki yola geçiyorum.Burdanda atılıyorum. Sonra diyorumki benim için en iyi yol bu dikenli patika. Bu dikenli patikaya kimse girmek istemiyor. Bahane uyduruyorlar. Girmek istemiyorlar. İstemiyorlar. istemiyorlar. İstemiyorlar. Ayıplanıyorum, bazende hor görülüyorum ama beni çok üzmüyor, incitmiyor, ağlatmıyor. Çünkü biliyorumki ayıplanıyorum onlar gibi değilim. Onlarla aynı şeyleri yapmıyorum. Sevgimi herşeyden üstte tutuyorum, onlar bunu yapamıyorlar, yapamadıkları içinde yapabilenleri hor görüyorlar. Gururlarını kırmaya çalışıyorlar. Yazık. Onlar parayı yüceltmişler, tanrıyı unutmuşlar tanrıları paraları olmuş. Tanrıyı unutan biri nasıl aşkı ve sevgiyi yoğunca yaşayabilir. Parayı seven biri nasıl başka birini sevebilir. Ama yürüdüğüm patika ne kadar dikenli ne kadar engebeli olursa olsun onlarla ynı seviyede yürüyorum. Ne onlar beni geçebiliyorlar ne de ben onları geçebiliyorum. Gülüyorum arsız hallerine. Tabi bende sütten çıkmış bir ak kaşık değilim. Bende onların yollarına giriyorum bazen. Onlardan biri oluyorum. Onların basit hallerini yaşıyorum. Sonra kendime geldiğimde ağlamaklı oluyorum, gözlerim doluyor ve sonunda ağlıyorum. Bazende ruhsuz bir hal alıyorum. Öylece hiçbirşey düşünmeden kalıyorum.

Bana bu yolda yürürken tüm benliğiyle eşlik eden dostum Orkun'a selamlar. Seni çok seviyorum ulan. İYİKİ DOĞDUN.

Hayat ve doğa seninle olsun...